❤بسلامتی رفیقایی که روز قیامت فقط زمین ازشون شاکیه اونم بخاطر سنگینی مرامشون❤

یارب این شمع دل افروز کاشانه ی کیست/جان ما سوخت بپرسید ک جانانه کیست حالیاخانه برانداز دل و دین من است /تا در آغوش که میخسبدوهمخانهکیست باده لعل لبش کز لب من دور مباد/راح روح که و پیمان ده پیمانه ی کیست دوبت صحبت آن شمع سعادت پرتو/باز پرسید خدارا ک ب پروانه ی کیست گفتم آه از دل دیوانه حافظ(یوسف)بی تو زیر لبخنده زنان گفت ک دیوانه ی کیست

تو باقلب دیوانه من چه کردی؟

ببین عشق دیوانه ی من چه کردی؟

در ابریشم عادت آسوده بودم

تو با بال پروانه من چه کردی؟

ننوشیده از جام چشم تو مستم

خماراست میخانه ی من چه کردی؟

مگر لایق تکیه دادن نبودم

تو با حسرت شانه ی من چه کردی؟

مرا خسته کردی و خود خسته رفتی

سفر کرده،با خانه من چه کردی؟

جهان من از گریه است خیس باران

تو با سقف کاشانه من چه کردی؟

من عشق را با تو تجربه کردم محبت را درقلب تو یافتم و امید

به زندگی را از تو آموختم عشق من تقدیم به تو که یادت در

فکرم و عشقت در قلبم و عطر تو درمیان لحظه لحظه های زندگی ام

ماندگار است